شاید دلتنگی باشه شاید عشق

عزم من

a4m — Fri, 09 Oct 2009 12:28:18 GMT

با تشکر از chesta7 عزیز که این اشعار را ارسال کرد من هم عین اشعار اینجا اوردم:

عزم آن دارم که امشب نیم مست

پای کوبان کوزه‌ی دردی به دست

سر به بازار قلندر در نهم

پس به یک ساعت ببازم هرچه هست

تا کی از تزویر باشم خودنمای

تا کی از پندار باشم خودپرست

پرده‌ی پندار می‌باید درید

توبه‌ی زهاد می‌باید شکست

وقت آن آمد که دستی بر زنم

چند خواهم بودن آخر پای‌بست

ساقیا در ده شرابی دلگشای

هین که دل برخاست غم در سر نشست

تو بگردان دور تا ما مردوار

دور گردون زیر پای آریم پست

مشتری را خرقه از سر برکشیم

زهره را تا حشر گردانیم مست

پس چو عطار از جهت بیرون شویم

بی جهت در رقص آییم از الست

علی کوچیکه منم من

a4m — Fri, 02 Oct 2009 15:51:18 GMT

علی کوچیکه منم من

تو شعر فروغ پریدم

خواب یه ماهی دیدم

ماهی چیه ماهی کیه؟

هرچی دیدم تو خواب بود؟

_ علی کوچیکه

از خواب ناز بیدار نشو

تو این دنیا ولو نشو

دنیا رو اب می بره

تو رو خواب می بره

خواب بهتر از ابه

ندیدنی زیاده

ـ علی کوچیکه منم من

خواب می بینم خوابیدم

خواب یه ماهی دیدم

ماهی تو برکه دیدم

میرفت به دریا برسه

قصه بشه گفته بشه

شاید هم افسانه بشه

ماهی کوچولو تو خوابم

خواب یه پری دیده

گوشواره های گوشش

گیلاس سرخ همزاد

طفلی و باد اورده اینجا

اشک می ریزه دونه دونه

دلش پیش پسر های تو کوچه

ماهی سرخ کوچولو

از خواب ناز بیدار می شه

خواب دیده بود

خواب یه پری دیده بود

پری کیه؟ پری چیه؟

هرچی دیده تو خواب بود؟

- ماهی کوچولو

از خواب ناز بیدار نشو

تو این دنیا ولو نشو

دنیارو اه برده

دل ها رو غم برده

زندگی پژمرده

شادی هم که مرده

علی کوچیکه منم من

خواب ماهی می بینم

ماهی که خواب می بینه

خواب یه پری می بینه

خوابشو به من میگه

تا ته دریا ها میره

علی کوچیکه منم من

باید که بیدار شم

تو این دنیا ولو شم

پسر ها رو خبر کنم

ماهی من تو خوابش

خواب یه پری دیده

ای جوون های پا پتی

منتظر چی نشستین؟

خواب یه ماهی دیدم

ماهی من تو خوابش

خواب یه پری دیده

علی کوچیکه منم من

تو شعر فروغ پریدم

خواب یه ماهی دیدم

a4m — Tue, 29 Sep 2009 17:16:46 GMT

گـريـه كـنـم يـا نـكنـم؟
حـرف بـزنـم يــا نــزنــم؟
من از هواي عشق ِ تو
دل بـكَـنـم يـا نــكَــنــم؟

بـا ايـن سـوالِ بـي جـواب
پـنـاه بـه آيــنــه مــي‌بــرم
خـيـره بـه تـصـويــر خــودم
مي‌پرسم: از كي بگذرم؟

يـه سـويِ ايـن قصّـه تويي
يـه سـويِ ايـن قصّـه مـنـم
بـسـتـه بـه هـم وجـودِ مــا
تو بشكني من مي‌شكنم

نه از تـو مـي‌شـه دل بُـريـد
نه بـا تـو مي‌شه دل سپرد
نه عاشقِ تو مي‌شه موند
نه فـارغ از تـو مي‌شـه مُرد

هـجـوم ِ بـن بـسـتُ ببيــن
هم پشتِ سر هم روبه رو
راهِ سـفـر بـا تـو كـجـاست؟
مـن از تـو مـي‌پـرسم، بگو!

بن بستِ اين عشقُ ببيـن
هم پشتِ سـر هم روبه رو
راهِ سـفـر بـا تـو كـجـاست؟
مـن از تـو مـي‌پـرسم، بگو!

گـريـه كـنـم يـا نـكـنــم؟
حـرف بـزنـم يـا نـزنـــم؟
من از هواي عشق ِ تو
دل بـكَـنـم يـا نـكَـنـــم؟

تو بالِ بسته‌ي مني
من ترسِ پرواز ِ تو‌اَم
بــراي آزاديِ عـشــق
از اين قفس من چه‌كنم؟

گـريـه كـنـم يـا نـكـنــم؟
حـرف بـزنـم يـا نـزنـــم؟
من از هواي عشق ِ تو
دل بـكَـنـم يـا نـكَـنـــم؟

قاصدک

a4m — Tue, 29 Sep 2009 17:14:18 GMT

مرا با خودت می بری قاصدک؟

اگر بی ریا از تو خواهش کنم

خبر داری از درد تنهاییم؟

اگر نه،برایت گزارش کنم

سر راهت اینجا که می آمدی

کسی نام من را به گوشت نخواند؟

پیامی،سلامی برایم نداد؟

و یا اینکه داد و تو یادت نماند؟

چه دنیای سردی شده قاصدک

ببین صحبتی جز غم و جنگ نیست

تو هم بی شک از یادها رفته ای

چون اینجا دلی عاشق و تنگ نیست

دلت را پر از غصه کردم ببخش

نباید که اینگونه صحبت کنم

دلت کوچک است و غم من بزرگ

نباید دلت را اذیت کنم

برو قاصدک، آسمان جای توست

نه این سرزمین بدون صفا

سلام مرا تا افقها ببر

تو را می سپارم به دست خدا

ای رفیقان.......

a4m — Thu, 03 Sep 2009 18:33:18 GMT

ای رفیقان از شما جا مانده ام

در کویر سینه تنها مانده ام

گم شدم در ظلمت شبهای خویش

مانده ام سرگشته در دنیای خویش

یک بیابان ناله دارم در گلو

آب تلخ گریه دارم در سبو

من غریبم غربتم بی انتهاست

سینه ام با درد غربت آشناست

آتشی بودم که خاکستر شدم

شعر غربت را دگر ازبر شدم

از شما یاران جدا ماندم جدا

سوز دردم را خدا داند خدا

فکرمي کرديم عاشقي هم بچگيست

a4m — Thu, 03 Sep 2009 13:35:49 GMT

فکرمي کرديم عاشقي هم بچگيست... اما حيف اين تازه اول يه زندگيست... زندگي چيزيست شبيه يک حباب... عشق آباديه زيبايي درسراب... فاصله با آرزوهاي ما چه کرد... کاش مي شد درعاشقي هم توبه کرد !!!

هيچ کس ويرانيم را حس نکرد... وسعت تنهائيم را حس نکرد... در ميان خنده هاي تلخ من... گريه پنهانيم را حس نکرد... در هجوم لحظه هاي بي کسي... درد بي کس ماندنم را حس نکرد... آن که با آغاز من مانوس بود... لحظه پايانيم را حس نکرد !!!

فکرمي کرديم

a4m — Mon, 29 Dec 2008 21:53:35 GMT

ارزو می کنم که...

a4m — Mon, 08 Dec 2008 16:57:58 GMT

اول از همه برايت آرزو ميكنم كه عاشق شوي ،

و اگر هستي ، كسي هم به تو عشق بورزد ،

و اگر اينگونه نيست ، تنهاييت كوتاه باشد ،

و پس از تنهاييت ، نفرت از كسي نيابي.

آرزومندم كه اينگونه پيش نيايد .......

اما اگر پيش آمد ، بداني چگونه به دور از نااميدي زندگي كني.

برايت همچنان آرزو دارم دوستاني داشته باشي ،

از جمله دوستان بد و ناپايدار ........

برخي نادوست و برخي دوستدار ...........

كه دست كم يكي در ميانشان بي ترديد مورد اعتمادت باشد .

و چون زندگي بدين گونه است ،

برايت آرزو مندم كه دشمن نيز داشته باشي......

نه كم و نه زياد ..... درست به اندازه ،

تا گاهي باورهايت را مورد پرسش قراردهند ،

كه دست كم يكي از آنها اعتراضش به حق باشد.....

تا كه زياده به خود مغرور نشوي .

و نيز آرزو مندم مفيد فايده باشي ، نه خيلي غير ضروري .....

تا در لحظات سخت ،

وقتي ديگر چيزي باقي نمانده است،

همين مفيد بودن كافي باشد تا تو را سرپا نگاه دارد .

همچنين برايت آرزومندم صبور باشي ،

نه با كساني كه اشتباهات كوچك ميكنند ........

چون اين كار ساده اي است ،

بلكه با كساني كه اشتباهات بزرگ و جبران ناپذير ميكنند .....

و با كاربرد درست صبوريت براي ديگران نمونه شوي.

و اميدوارم اگر جوان هستي ،

خيلي به تعجيل ، رسيده نشوي......

و اگر رسيده اي ، به جوان نمائي اصرار نورزي ،

و اگر پيري ،تسليم نا اميدي نشوي...........

چرا كه هر سني خوشي و ناخوشي خودش را دارد و لازم است

بگذاريم در ما جريان يابد.

اميدوارم سگي را نوازش كني ، به پرنده اي دانه بدهي و به آواز يك

سهره گوش كني ، وقتي كه آواي سحرگاهيش را سر ميدهد.....

چراكه به اين طريق ، احساس زيبايي خواهي يافت....

به رايگان......

اميدوارم كه دانه اي هم بر خاك بفشاني .....

هر چند خرد بوده باشد .....

و با روييدنش همراه شوي ،

تا دريابي چقدر زندگي در يك درخت وجود دارد.

به علاوه اميدوارم پول داشته باشي ، زيرا در عمل به آن نيازمندي.....

و سالي يكبار پولت را جلو رويت بگذاري و بگويي :

" اين مال من است " ،

فقط براي اينكه روشن كني كدامتان ارباب ديگري است !

و در پايان ، اگر مرد باشي ،آرزومندم زن خوبي داشته باشي ....

و اگر زني ، شوهر خوبي داشته باشي ،

ديگر چيزي ندارم برايت آرزو كنم ......................

ويكتور هوگو

برای تو که عظیم تر از نامت هستی

a4m — Tue, 16 Sep 2008 12:24:07 GMT

سلام مهربانم،

چوب خط روز های بی تو بودن که پر شد، نامه اي برايت نوشتم،
نامه اي برای تو و برای اين عکس ميان قاب و برای اين تپش کهنه در سينه.

نامه ام را ميسپارم به دست باد .ببرد آنسوی تمام اين ديوار ها ،اين جاده ها ،اين روز ها ...اصلاً ببرد ،آن سوی تمام نمی دانم هايی که دستانم را و دستانت را از هم جدا کرده اند... باد می داند،خوب می داند،يادت نيست مگر؟ خودش بود که آن روز لحظه اي قبل از غروب, باد بادکم را از بندش رها کرد و به دست آشفته موهايت سپرد.

حالا که گفتم يادم آمد،بايد روی پاکت بنويسم :

''برسد به دست دختری که باد موهايش را شانه ميزند.''

آخر خانه ات را که نميدانم،روزی در پی بادبادکی دوان بودم که تلاقی نگاهت راه بر پاهای برهنه ام بست. اصلا مينويسم: ''برسد به دست همان نگاه''...همان نگاهی که آيينه اميدم بود و نويد فردا هايی روشن، فردا يی که تلاقی آرزو هايمان بود،و کور سوی فانوسی در مسير اين راه تاريک . فردا ... فردا... فردايی که هنوز در راه است!

امّا نه،اين دو خط نامه که جای اين حرف ها نيست، همين لبخند پشت قاب عکس هم با من قهر ميکند،اگر دوباره قصه دلتنگی از نو تازه کنم.بگذار اصلاً از ميهمانيم بگويم: جای تو خالی ،چند وقت پيش بود که تکرار اين روز های بی خاطره را جشن گرفتم؛ مهمانی که نبود, من بودم و قاب عکس تو... سفره اي چيدم در خور مهمان.شمع بود و گل سرخ بود و دو خط دست نوشته.

شرمنده مهمانم،که شادی سر سفره ام کم آمد. برکت خدا به سفره تو! اين گناه عاشقيت ما بود که قهر خدا در پی داشت و قحطی نعمت. چه بگويم؟ شاد باد روزگار تو که همين خشکيده لبخند گوشه لبانت, سهم سفره خالی ماست از اين سال های بی برکت...

جده ام ميگفت:در پس سال های خشکسالی،روزی عاقبت, چنان بارانی باريدن گيرد، که ديگر حتی نقشی از نشانه ها بر ديوار آجری کوچه باقی نماند . خدايش بيامرزد.ديوار کوچه خاطره ها را که نمی دانم ،اما حياط خلوت خانه ام همان شب خواب باران ديد. باران که چکه چکه بر سقف سفالی خانه می باريد.دلم به حال کبوتر های زير شيروانی سوخت،کز کرده بودند کنار هم...سردشان بود.

فردای آن شب بود که چوب خط روز های بی تو بودن به سر آمد،نامه اي برايت نوشتم.
''ميسپارمش به دست باد''

دل می رود ز دستم...

a4m — Fri, 23 May 2008 18:14:18 GMT

دل میرود ز دستم صاحب دلان خد ارا

دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

کشتی شکستگانیم ای باد شرطه برخیز

باشد که باز ببینیم دیدار آشنا را

ده روز مهر گردون افسانه است و افسون

نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبل

هات الصبو هبوا یا ایها السکارا

ای صاحب کرامت شکرانه سلامت

روزی تفقدی کن درویش بینوا را

هنگام تنگدستی در عیش کوش و مستی

کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد

دلبر که در کف او مومست سنگ خارا

آیینه سکندر جام می است بنگر

تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا

خوبان پارسی گو بخشندگان عمرند

ساقی بده بشارت رندان پارسا را

حافظ به خود نپوشید این خرقه می آلود

ای شیخ پاک دامن معذور دار مارا